Déplier tous les niveaux
Fonds Anjou. Imprimés numérisés
Habes in hoc volumine... Divina Lactantii Firmiani opera... castigata... Ejusdem Neophythomon [sic]. Carmende Phoenice [Ovidius Phoenix (Metamorph., XV, 391-402) Carmen de resurrectione Domini Dantes Phoenice (Inferno, XXIV, 107-112]. Habes etiam Jo. Chrysosthomi de Eucharistia quamdam expositionem [Hieronymo Donato interprete] et ineamdem materiam Laurentii Vallae sermones. Habes Philippi ad hortationem ad Theodosium et adversus gentes Teruliani apologeticon [Epistola Joannis Tacuini ad Marcum Cornelium, 15 kal. jan. 1502. Hieronymys ex libro de Viris illustribus, de Lactantio Joannes Petrus Valerianus curavit.]
Langue des unités documentaires
Lieu d’impression ou de fabrication
Nom d’imprimeur ou de fabricant
Type de présentation matérielle et importance matérielle
car. rom. init. coloriées, marque du libraire
Dimensions et unité de dimensions
Historique de la conservation
Ex-libris manuscrit sur la page de titre "J. Michelet" (XVIe s.) puis "praed. Andeg."
Notes sur la zone de la forme du contenu et du type de médiation et sur les types spécifiques de ressource
On a employé des feuillets manuscrits comme pages de garde
Notes sur la zone de l'édition et de l'histoire bibliographique de la ressource
Notes sur la zone de la description matérielle
Notes sur l'exemplaire en main
Reliure estampée à froid sur veau, XVIe s. Décor dans une composition très comparable à celle de la reliure du "Rés. SA 0422" de la biliothèque municipale d'Angers, ornée des mêmes fers dans un large encadrement et un semis losangé de vases de fleurs au naturel. Ce dernier fer est employé également sur le volume de la bibliothèque municipale d'Angers coté "Rés. T 0609" aux côtés d'un autre fer employé par le relieur angevin Clément Alexandre.
Annotations manuscrites. Première grande lettrine M enluminée par un peintre angevin, enlumineur d'aveux peints conservés aux Archives départementales de Maine-et-Loire. Petites lettrines peintes aquarellées.
-
Contre-plat sup. : [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
003
-
Garde : [n. s.] [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
004
-
Garde : [n. s.] [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
005
-
[f. 1] : Page de titre : Habes in hoc volumine lector optime diuina Lactantii Firmiani opera perque accurate castigata : graeco integro adiuncto : quod in aliis cum mancum tum corruptum inuenitur. Eiusdem Neophytomon. Carmen de Phoenice. Carmen de Resurrectione Domini. Habes etiam Ioannis Chrysostomi de Eucharistia quandam expositionez et in eandem materiam Laurenti Vallae sermonem. Habes Philippi adhortationez ad Theodosium et ad uersus gentes Tertuliani Apologeticon
010
-
[f. 1v] : Epître : Epistola
011
-
f. 2 : Table : Tabula huius operis
012
-
f. 1 : Liber 1 / Capitulum 1 - [Enluminure] : Lucii Coelii Lactantii diuinarum institutionum, aduersus genteis, de falsa religione, libri primi, praefatio ad imperatorem cons. / Quanti fit & fuerit semper cognitio ueritatis. Et ? nec sine religione sapientia nec sine sapientia sit probanda religio
026
-
f. 2 : Capitulum 2 : De errore philosophorum euacuantium prouidentiam & publica statuentium fide
028
-
f. 2v : Capitulum 3 : An potestate unius dei mundus regatur an multorum
029
-
f. 3 : Capitulum 4 : Quod sub uno humili deo particulares plures esse non possunt
030
-
f. 3v : Capitulum 5 : De testimoniis poetarum
031
-
f. 4v : Capitulum 6 : De testimoniis prophetarum & philosophorum & de testimoniis Cottae pontificis Trismegisti & de decem Sibyllis
033
-
f. 5v : Capitulum 7 : De testimoniis Apollinis & deorum
035
-
f. 6 : Capitulum 8 : De caecitate eorum qui plures deos opinantur & unde hic error habuit originem & ? corpus deo non est necessarium nec propagatio liberorum
036
-
f. 6v : Capitulum 9 : De Hercule & gestis eius atque ortu eius ex Ioue & Alcmena & morte eius
037
-
f. 7 : Capitulum 10 : De Aesculapio, Apolline, Neptuno ac Marte & Castore, Polluce, atque Mercurio
038
-
f. 7v : Capitulum 11 : De ipsius Iouis parentibus & ortu & uita eius flagitiosissima, morte & sepultura & opificio poetarum
039
-
f. 10 : Capitulum 12 : Quoniam stoici figmenta poetarum ad philosophicam transferant rationem?
044
-
f. 10v : Capitulum 13 : Quomodo poetae & historici euacuant stoicorum traditionem de Ioue & Saturno & aliis diis
045
-
f. 11v : Capitulum 14 - Capitulum 15 : Quid inde Ennius docet in sacra historia. - Quad ratione homines dii coeperint nominari
047
-
f. 13 : Capitulum 16 : Qua ratione dii esse non possunt, quos secus discernit. Et ? in naturam dei non accedit aut sexus, aut coitus, aut officium generandi
050
-
f. 13v : Capitulum 17 : Quod? stoici fidem historiarum & poetarum figmenta iani physica ratione? peruertunt: & quae miseriae & turpitudines de diis rereferantur
051
-
f. 14v : Capitulum 18 : Quomodo refellantur? hi qui deos esse factos ex hominibus mentiantur?
053
-
f. 15 : Capitulum 19 : Quod deos uanos & deum uerum nemo simul potest colere
054
-
f. 15v : Capitulum 20 : De propria Romanorum religione
055
-
f. 17 : Capitulum 21 : De sacrificiis & mysteriis eorum
058
-
f. 18v : Capitulum 22 : Quis author praedictarum uanitatum in Italia apud Romanos fuerit, & quis? apud alias gentes
061
-
f. 19v : Capitulum 23 : Quo tempore coeperint uanae supstitiones, quibus? sub autoribus
063
-
f. 20 : Liber 2 / Capitulum 1 : Lucii Coelii Lactantii Firmianii institutionum diuinarum aduersus gentieis: Liber secundus. - De origine erroris ad Constantinum Imperatorem
064
-
f. 21 : Capitulum 2 : Quae fuerit prima causa fingendi simulacra, & ? uerissima dei imago est homo. Et ? extra se deum nemo fideliter colit
066
-
f. 21v : Capitulum 3 : Quod? Cicero & alii qui? uidebantur sapientes, caeteris deterius peccauerunt
067
-
f. 22v : Capitulum 4 : Quod nil maiestatis & reuerentiae habeant idola
069
-
f. 24 : Capitulum 5 : Quod solus omnium creator uerus deus est, solusque colendus, nec elementa nec corpora caelestia aliquid diuinitatis habent, in quo & stoici desipiunt, qui stellas deos putant quae non sua uoluntate mouentur sed dei, & qua ratione eas sic fieri uoluit
072
-
f. 25 : Capitulum 6 : Quod nec terra : nec aqua nec pars aliqua mundi nec totus ipse deus est animatus sicut stoici mentiuntur qui quod astruunt pariter & euertunt
074
-
f. 25v : Capitulum 7 : Quod dupliciter peccant insipientes : & ? auaritia sub obtentu religionis colitur praeualente ratione, traditione maiorum : & qui fuerint maiores : quorum autoritas preiudicat ueritati
075
-
f. 26 : Capitulum 8 : Quod ratione potius innitendum est & quae miracula scripta sunt ad confirmationem erroris multorum
076
-
f. 27 : Capitulum 9 : Quod pinuidiam diaboli intrauit mors, pullulant radices errorum. Et ? deus ipse natura e, qui materiam primodialem & oia fecit ex nihilo
078
-
f. 29v : Capitulum 10 : Quod deus quatuor elementa distinxit, & quatuor qualitates & quatuor tempora, & ? excalore & humore fit uita, & quare homines igne, caetera animalia aqua magis utantur
083
-
f. 30v : Capitulum 11 : Quod creato mundo facta animalia propter homines sunt, & tandem homo ipse & quid sit ? poetae finxerunt Deucalionem hominies reparasse & ? Aristoteles falsum putauit mundum esse aeternum, qui? sunt tres partes
085
-
f. 31v : Capitulum 12 : Quod non de terra uel sponte nata sunt animalia sed dispositione diuina cuius fecisset deus nosconscios si scire expediret
087
-
f. 32v : Capitulum 13 : Quare duo sexus mundi minoris id est hominis : & quid sit mors eius prima : quid secunda & des primorum parentum culpa & poena
089
-
f. 33v : Capitulum 14 : Quod non Liber pater fuit inuentor uini : sed Noe post diluuium. Et qui? fuerit origo gentium : & qui primi habuerint sciam astrorum & ignorantiam dei
091
-
f. 34 : Capitulum 15 : De inquinatione angelorum, & duobus generibus daemonum : qui se persuaserunt ut deos coli : quos et familiares philosohi habuerunt : ut Socrates
092
-
f. 34v : Capitulum 16 / Capitulum 17 : Quod hi prodesse putantur : cum nocere desinunt : nec possunt aliquod? i eos ? in fide solidati sunt : sed sanctis subiecti eis tanquam seruis obediunt. - Quod hi astrologiam aruspiciam & omnes? artes reprobas inuenerunt & peruaserunt cultum idolorum per miracula : & uarias fallaciarum tendiculas
093
-
f. 35v : Capitulum 18 : Cur deus humano generi sic patiatur illudi, & q? tribus de causis uana est eorum religio
095
-
f. 36 : Capitulum 19 : Quod in cultu simulacrorum nulla potest esse religio : Nam a simulatione id est a fallacia dicta sunt
096
-
f. 36v : Capitulum 20 / Liber 3 / Capitulum 1 : Breuis epilogus quo decet gentibus superatis sibi a philosophis grauius imminere certamen. - Lucii Coelii Lactantii Firmiani diuinarum institutionum aduersus gentes Liber tertius. De falsa sapientia ad Constantinum imperatorem. - Comendantur in primis ueritas, & oium ? eloquentiae, & quare eam non sint assecuti philosophi, aperitur, & quare stilo simplici sacra scribantur eloquia, & ? philosophies tunc maxime credendum est cum suam ignorantiam profitentur
097
-
f. 37 : Capitulum 2 : Quod ipso? nomine philosophiae conuincitur quam? inanis fuerit gentiliter philosophantium occupatio
098
-
f. 37v : Capitulum 3 : Ex quibus rebus philosophia constet. Et quis fuerit auctor academicae lectae quae nihil recte diffinit quam? solam opinionem esse in philosophia gentilium, qui immo? plus audent quia errores eorum non arguit nisi deus
099
-
f. 38 : Capitulum 4 : Quomodo Zeno & Socrates totam philosophiam sustulerunt de medio & quasi quodam ciuili bello confecta est armis
100
-
f. 38v : Capitulum 5 : Contra acadaemicos multa scire & natura rerum, & uitae necessitas cogit
101
-
f. 39 : Capitulum 6 : Quomodo? sapientia in medio errantium fuerit. Et acadaemici contra physicos : & physici contra acadaemicos dimicauerint. Et quae sint asystatarum exempla quaestionum & ? rationes caelestium siue naturalium sciri non possint
102
-
f. 39v : Capitulum 7 : De morali philosophia.& quare sicut utilior : ita & caeteris philosophiae partibus? sit facilior.qui? fuerit oium philosophorum ferem sententiae de summo bono
103
-
f. 40 : Capitulum 8 : Quod uera sapientia summum bonum hominis non esse animi uel corporis uoluptatem aut aliquid eorum quae a philosophis sunt proposita
104
-
f. 41v : Capitulum 9 : Quid sit uerem sapientis summum bonum. Et quam? uitiosa fuerint ratio Anaxagorae ad quid natus sit homo
107
-
f. 42 : Capitulum 10 : Quod ea quae uidentur hominis esse propria caeteris quoque animalibus communia sunt, hominis uero proprium est deum noscere & colere
108
-
f. 42v : Capitulum 11 : Quod deus fecit hominem cupidum religionis & sapiae, quorum alterum constare sine altero non potuit?. Et q? nihil eorum quae mortales appetunt summum bonum sit
109
-
f. 43 : Capitulum 12 : De duplici pugna corporis & animae & hostibus utriusque. Et ? uirtus non propter se appetenda est. Sed propter uitam aeternam, quae summum bonum est. Et uirtutem necessario sequitur, & in praesenti haberi non potest
110
-
f. 44 : Capitulum 13 : Quo anima sit immortalis & quare diuina traditio logicam non desiderat, aut philosophiam sed ethicam solam, in qua docenda summi philosophi errauerunt. Et quare philosophia non sit dux uitae & uirtutum parens, expultrix & ultrix uitiorum quod tamen Cicero & alii astruere connati sunt
112
-
f. 45 : Capitulum 14 : Quod Lucretius & alii errauerunt opinati sapientiam inuentam esse ab hominie & nec datam hominibus a creatore : & quomodo? Cicero suis uerbis conuincitur. & ? pholosophia nec uerum docet nec ad recte uiuendum instruit
114
-
f. 45v : Capitulum 15 : Quod in eodem errore fuit Seneca, & quid philosophia secundum ipsum. Et ? sicut deus unus & ueritas una, ita una est & simplex sapientia. Et quomodo philosophorum oratio pugnet cum uita
115
-
f. 46v : Capitulum 16 : Quod recte docentes & male uiuentes teste Cicerone non utilitatem ex philosophia, sed inanem percipiunt delectationem. Et ? sapientia se ipsam semper exercet in bonis actibus. Et quare non philosophiae sed sapientiae ipsi? iugiter insistendum sit
117
-
f. 47 : Capitulum 17 : Quae fuit ipsa doctrina Epicuri quae moribus omnium appositissima loquebatur et quomodo Leucippum & Democritum habuerit autores erroris & fabros athomorum & assertores uoluptatis
118
-
f. 48v : Capitulum 18 : Quomodo pythagoraci & stoici contrario epicureis errore desipiant, sicanimarum immortalitatem statuentes, ut eas in uaria corpora trasire mentiantur. Et uoluntariam mortem persuaserunt inaniter philosophantibus
121
-
f. 49v : Capitulum 19 : Quod Cicero & alii sapientissimi immortalitatem animarum sed infideliter docet. Et ? Mala uel bona mors sit ponderanda ex ante acta uita & gratia dei
123
-
f. 50 : Capitulum 20 : Quod Socrates in eo fuit cordatior caeteris, quia a scrutino caelestium & naturalium causis disputationem suspendit, inquibus temerem consumitur ingenium & tempus, & in multis desipuit, quorum subiiciuntur exempla
124
-
f. 50v : Capitulum 21 : Quod Plato didicerit a Socrate ea, quae si obtineret humani generis periret societas
125
-
f. 51 : Capitulum 22 : Quod dogma Platonis non erat nisi criminis fons & fomes, & uirtutum omnium exterminium
126
-
f. 51v : Capitulum 23 : De minoribus philosophis, &quatenus inuicem ratione ex rerum contemptu prosi ciant, & erroris assertores sint
127
-
f. 52 : Capitulum 24 : De Antipodibus, quos ideo esse finxerunt, quia opinati sunt mundum esse rotundum
128
-
f. 52v : Capitulum 25 : Quod & quanta praedicenda sunt, & alias necessaria gentiliter philosophantibus, ut philosophiam nullus assequatus aut rarus
129
-
f. 53 : Capitulum 26 : Quod doctrina caelestis saptientia sola largitur, quam natura communis appetit, & querens philosophiam non inuenit. Et quam efficax sit lex dei, & ecclesiae sacramenta
130
-
f. 53v : Capitulum 27 : Quod philosophi saepe recte praecipiunt & interdum uident uerum. Et quare non sit eis credendum, in quo solo nitatur conditio creaturae, & unde nec non aut fortuna, & quomodo philosophi iuicem gladiis pereunt
131
-
f. 54 : Capitulum 28 : Quod fortuna nihil est que philosophi non momen ? Deam, sed deum mentiuntus. Et quomodo hunc errorem daemones immiserint eis, qui deum nesciebant, aut contendebant
132
-
f. 54v : Capitulum 29 : Item repetitio de fortuna, & natura & definitione eius
133
-
f. 55 : Capitulum 30 : Epilogus quo docet quomodo transeundum sit a unanitate philosophorum recedentibus, & ad ueram sapiam aspirantibus ad uerbum dei, i quo solo ueritas inuenitur, & uirtus, & beatitudo, & ab ei quam dicta sunt, ad dicenda transtitum facit
134
-
f. 55v : Liber 4 / Capitulum 1 : Lucii Coelii Lactantii Firmiani diuinarum institutionum aduersus genteis Liber quartus in quo docetur quae religio, & quae sapientia uera sit. - Quomodo unius saeculi error in omnem sit transsusus aetatem, & orbem occupauerit. Et graecia post gloriam septem sapientum studio perquirendae ueritatis exarserit : & studiosi eius se maluerint philosophos quam sapientes appelliari
135
-
f. 56 : Capitulum 2 : Quod ibi quaerenda est sapia, ubi gentibus est stultitiae titulus, & quare Pythagoras & Plato litterarum? persecutores non accesserunt ad Iudaeos
136
-
f. 56v : Capitulum 3 : Quod sapientia & religio inseparabiliter cohaeret, & quod necesse est eosdem non diuersos esse secretarios sapientiae & numinis sacerdotes & quare contra naturam sit colere plures deos. Et quare necessitate naturae opportet dominum esse unum uniquique sic & patrem unum
137
-
f. 57 : Capitulum 4 : Quod sapia spectat ad filios, religio ad seruos : et utriosque deus unus solus, & uerus qui in gratum abdicat filium & fugitiuum punit seruum
138
-
f. 57v : Capitulum 5 : Quod oracula prophetarum solicite insepicienda sunt quos diuinitus esse locutos rerum multo ante praedictarum conuincit euentus. Et quo tempore prophetauerit Moyses. Quot annis Iosue rexerit populum. Quot praesuerint iudices, quamdiu regnauerint reges. Quo tempore dominatus sit Cyrus. Quod in prophetis est sapientiae fundamentum
139
-
f. 58 : Capitulum 6 : Quod deus creator oium coomnipotentem genuit filium & per eum creauit uniuersa testes sunt sibylla & Trimegystus : oracula consona prophetis & sapientissimo Salo
140
-
f. 58v : Capitulum 7 : Quod nomen filii & angelis & hominibus sit ignotum : licet nomen ? quod ab utrisque adoratur, & unde dicatur Iesus, & unde Christus
141
-
f. 59 : Capitulum 8 : Quod filius bis natus est : aeternaliter de patre temporaliter? de uirgine matre : sed natiuitate inexcogitabili & ineffabili. Et quare dicatur uerbum : & in quo ab aliis angelis differat & quare illi non dicantur uerbum dei uel uerba. Et quare hominis spiritus dissolubilis, & quid Dauid & Salomon prophetauerint de hoc uerbo. Et quod Salomon processerit Troianum bellum, & quid Ioannes euangelista de eodem uerbo
142
-
f. 59v : Capitulum 9 / Capitulum 10 : Quod melius a graecis logos quam a latinis uerbum : & quid de deo senserint gentiles philosophi Zenon & Trismegystus. - De secunda natiuitate filii quam prophetae multo ante prodixerunt. Et quom eductus sit Israhel ab aegypto, & quobus ingratus beneficiis caput bouis in memoriam Apis dei aegyptiorum figurauerit : Et quos ordo publicarum fuerit prantum usque ad domini passionem
143
-
f. 60 : Capitulum 11 : Quae fuerit causa incarnationis Christi
144
-
f. 61 : Capitulum 12 : De conceptu & partu uirginis praedicto a prophetis. De passione, resurrectione, et ascensione et iudicio
146
-
f. 61v : Capitulum 13 : Quod filius a patre est secundum deitatem : & quod geminae substantiae esse couincitur ex operibus propriis : tum ex oraculis prophetarum, et etiam Apollinis Milesii testimonio et quare nec ad Salomonem, nec ad alium quam ad Christum referri possunt uaticinia prophetarum
147
-
f. 62v : Capitulum 14 : De aeterno Christi sacerdotio, quod prophetae sicut & caetera praedixerunt sic exprimentes Iesum Christum, ut oracula nec ad filium naue nec ad filium Iosedech ualeant retorqueri, & de uiis quas docuit Cbristus, qui nunquam suum honorem quaesiuit, sed patris
149
-
f. 63v : Capitulum 15 : De baptismo Christi & miraculis quae gessit in carne ante passionem : quae non modo a prophetis praenunciata sunt : sed etiam uaticinio sibyllarum sicut Cicero & Varro testantur, sed oracula ante Christi aduentum non potuerunt intelligi
151
-
f. 74 [= f. 64]
152
-
f. 74v [= f. 64v] : Capitulum 16 : De passione Christi quae iuadeis est scandalo & stultitiae gentibus : quodmodo summam uirtutem contineat, & ueram singularem sapientiam & ueritatem sicut prophetae fuerunt praelocuti
153
-
f. 65v : Capitulum 17 : Quod calumniati sunt eum quasi laegis destructorem : & quod perfigurauerit circumcisio. Et quare in illo iussa sit fieri membro. Et quare prohibitum sit carne suilla uesci
155
-
f. 66 : Capitulum 18 : Quae causa & quis fuerit ordo dominicae passionis : & quibus sit praenunciata oraculis
156
-
f. 67 : Capitulum 19 : De miraculis quae in passione domini contigerunt, de sepultura & resurrectione, & a quibus testimoniis prophetarum fides roboretur istorum
158
-
f. 67v : Capitulum 20 : Quod perfecto in Galileam domino post resurrectionem discipulis scripturatum reserauit arcana. Et quare lex uetus dicatus testamentum nec potuerit intelligi ante mortem domini. Et quod nouum testamentum ueteris adimpletio est quibus hoc ante praedictum sit testimoniis
159
-
f. 68 : Capitulum 21 : De ascensione domini, diuisione discipulorum ad nascentis ecclesiae fundamentum iaciendum et roborendum, & miraculis eorum : & quom Petrus & Paulus Romam uenientes prophetauerunt regem in breui uenturum, qui Hierosolimam destrueret, & iuadios deleret, eodem modo quo postea contigit
160
-
f. 68v : Capitulum 21 [= Capitulum 22] / Capitulum 22 [= Capitulum 23] : Quod argumentis reuincendi sunt ? diuis detrahunt sacramentis & quibus argumentis utantur infideles : ut dominicae incarnationis fidem euacuent. - Quod proceptoris morum uacillat auctoritas : si non facit ipse quod docet : sicut Iphis patet qui contra sua percepta uiuebant, sed Christus primo fecit postea docuit
161
-
f. 69 : Capitulum 24 : Quod caelestem doctorem perfectum esse oporteat, & quare perfectus esse non possit sine corporis assumptione mortalis
162
-
f. 70 : Capitulum 25 - Capitulum 26 : Quod Christus licet mortalitatem nostram sumpserit : non tamen natus est ut alii hominies : sed ex carne uirginis : & quare cum immunis esset a culpa : sponte subierit poenam. - De mysterio domesticae crucis : & uirtute & significatione eorumque christus gessit aut protulit? & quomodo praefiguratus sit immolatione agni legalis
164
-
f. 71v : Capitulum 27 : De potentia signi crucis, quantae efficatiae sit inuocatio nominis crucifixi, & quantum a daemoniis timeatur signum crucis
167
-
f. 72 : Capitulum 28 : De uera & singulari religione & unde dicatur religio : uel secundum Ciceronem uel alios
168
-
f. 72v : Capitulum 29 : De unitate patris & filii : ut liquat quomodo unius dei possunt esse cultores : qui duos colunt alterum patrem, alterum filium, patrem immortalem : filium mortalem, de quo superius dictum est
169
-
f. 73 : Capitulum 30 : De haeresibus quas non modo prophetae : sed etiam Christus & Apostoli predixerunt emersuras esse uitandas : & quod illa sola ecclesia catholica est & uera in qua est confessio & medicina peccatorum per poenitentiam & fidei sacramenta
170
-
f. 74 : Liber 5 / Capitulum 1 : Lucii Coelii Lactantii Firmiani institutionum diuinarum aduersum gentes Liber V. De iustitia ad Constantinum imperatorum. - Quod iniquum & ipium est ante damnare uel personam uel causam quam de merito eius cognoscere. Et quare sapientia iungenda sit religioni. Et sapientia huius mundi litteras sacras contempserit. Et quod eloquentia seruit saeculo : & quod plaerunque ut amplius elucescat, ex industria impugnant ueritatem, que fere semper idoneis assertoribus indiget. Caput Primum
172
-
f. 74v : Capitulum 2 : Quod ex defectu doctorum data est temerariis hominibus audacia impugnam diueritatem ignotam : & hoc probat exemplo duorum philosophorum, quos uiderat in Bythinia
173
-
f. 75v : Capitulum 3 : Quod discipulis christi uoluntas mentiendi absuit, qui uitam exercebant contrariam uitiis. Et quod respondendum fuit blasfemiae eorum, qui Christum magum fuisse mentiti sunt, & sibi ipsis contraria docuerunt
175
-
f. 76v : Capitulum 4 - Capitulum 5 : Quare hoc opus incoeptum sit : & contra quos, & ad quid prosit. - De iustitia quam non modo philosophi, sed etiam poetae, qui eos praecesserunt tantis quaesierunt uiribus. Et quomodo pro uero haberi debeat non figmento poetico, quod iustitia terras incolebat regnante Saturno, & aurea fuisse saecula : Sed Ioue regnante iustitiam esse fugatam
177
-
f. 77v : Capitulum 6 : Quod cupiditas fons malorum omnium expulsa iustitias suas in iniquissimas promulgauit leges & quomodo sub ioue naturae consortes seruituti subiecerit audax auara ambitiosa superba & crudelis impietas hominum, & aureum expulit saeculuù, quod sola facit puritas uerae religionis
179
-
f. 78 : Capitulum 7 - Capitulum 8 : De aduentu Christi aureum saeculum restituentis in electis in ueram reformantis religionem. Et quod uirtus innotescat, & probatur exercitio uitiorum, ut liquidum sit quare deus mala esse permiserit. - Quare iustitia quae improbatio est non uideatur ab hominibus, & homo dei templum est non aurum nec lapides. Et quod vurtutibus colendus est, non corruptibilibus donis. Et quos omina mala ex eo perueniunt, quod plures dii coluntur, quia si unus solus uere coleretus : omenes iura fraternitatis agnoscerent & exercerent
180
-
f. 78v : Capitulum 9 : Quod iniqui iustitiam quam sibi abesse sentiunt, omnibus abesse putant : & in eos qui iustiores & inocentissimi sunt, atrocius&
181
-
f. 80 : Capitulum 10 : De impia iniquorum qui deum nesciunt pietate. Et quid & tibi sit uera pietas : quam deorum cultores asse qui nequeunt propter subiectas causas
184
-
f. 80v : Capitulum 11 : Quod persecutores christianorum non modo bestiae fuerint, sed ipsis bestiis brutiores & truciores. Quibus & quare tormentis martyres afficiant
185
-
f. 81 : Capitulum 12 : Quomodo ipsi carnificibus grati facti sunt : qui diligunt inimicos. Et quod expetibilius est esse bonum & malum putari, quam malum esse & uideri bonum
186
-
f. 81v : Capitulum 13 : Quod ex eo pateriustitia christianae religionis : & ueritas fidei quod de cultoribus deorum crescit ecclesia, sed de ecclesia nec minis nec tormentis compelli possint ad cultum deorum,&
187
-
f. 82 : Capitulum 14 : De uera christianorum, qui in culmine patientiae constituti : philosophos laudatores patientiae antecedunt, uirtute patiendi. Et quod uanum & stultum est imaginatam terramque ut deum colere
188
-
f. 82v : Capitulum 15 : Quare sapientes habentur prostulti, & quomodo in duabus praecipue urtitutibus, pietate scilicet é aequitate iustitia constet&
189
-
f. 83 : Capitulum 16 : De aequitate christianorum quam phi non habentes nec inuenire nec defendere potuerunt
190
-
f. 83v : Capitulum 17 : Quomodo Carneades & iura pro utilitate sancita : & ueram in hominibus iustitia nisi forte stultos collegerit iueniri non posse : &
191
-
f. 84 : Capitulum 18 : Contra Carneades quod nec stultus possunt esse iustus nec sapiens iniustus : Et quod in nocentibus & iustis deus semper optime consuluit : &
192
-
f. 85v : Capitulum 19 : Quod ignoratio immortatilatis & dei ueri praedictorum errorum est, & mortem meretur aeternam. Et quod homo non sit hominis genitor : sed minister generationis. Et quare deus ueram sapientiam uoluit sub specie stultitiae occultari
195
-
f. 86 : Capitulum 20 : De insania eorum, qui deos culunt, & non audent ratione contendere cum fidelibus, é quare sacramentorum suorum silentium indicant&
196
-
f. 87 : Capitulum 21 : Quod hostes suos adorat stulta gentilitas, quorum cultus non modo christiani, sed & philosophi & domestici cultores deorum destruun
198
-
f. 88 : Capitulum 22 - Capitulum 23 : Quare maligni spiritus instigent cultores suos in persecutionem fidelium : & quare uera religio uideatur inanis. - Quare deus electos suos tradita impiis potestate uexari patiatur
200
-
f. 89 : Capitulum 24 : Quod bonorum tortores torquebuntus : & malas bestias de terra ausete deus
202
-
f. 89v : Liber 6 / Capitulum 1 : Lucii Coeli Lactantii Firmiani diuinarum institutionum aduersus genteis Liber VI. De uero cultu ad Costantinum imperatorem. - Quod innocentia uerissimus dei cultus est : quam rem carnalis homo corpori deditus nescit
203
-
f. 90 : Capitulum 2 : Quod deus nec esurit : nec sitit : nec intenebris est : ut ei oporteat hostias immolari : aut uina offerri : uel lumina&
204
-
f. 90v : Capitulum 3 : De duabus uiis : quarum altera uirtutum : altera utitiorum est : quae literra pythagorica figurantur : & fidelius tractantur a christianis quam a philosophis : & de duobus ducibus uiarum
205
-
f. 91 : Capitulum 4 : De uia uirtutis, quae in Elysios campos deducere dicitur : & uitiorum quae ad impia tartara ducit : & ducibus utriusque
206
-
f. 92 : Capitulum 5 : De falsa diffinitione philosophiae quam autore Lucillio posuerunt philosophi, & uera differentia scientiae & uirtutis
208
-
f. 92v : Capitulum 6 : Quod philosophi nesciuerunt quid esset bonum, aut malum : quia fontem boni lucidum nesciebant, nec intellexerunt quis debeat rerum & operum finis esse, & quomodo constet Lucillium falso definiuisse uirtutis officia
209
-
f. 94 : Capitulum 7 - Capitulum 8 : Quod in uia erroris est species sapientiae & uirtutis. Et quod uia ueritatis & sapientiae est simplex, & angusta, & ardua, & deum habet ducem. - Quare a philosophis ueritas iueniri non poterat, nec ab his terrenis dediti sunt : sed ab electis iuenitur pro legem dei cui possunt Ciceronis definitio adaptari
212
-
f. 94v : Capitulum 9 : Quod caput religionis & uia ueritatis est deum fideliter noscere, & fideliter colere. Et quare diuersae leges sunt agentibus institutae. Et quis senduum integritate uigeat, quam gratia largitur potius quam natura
213
-
f. 95v : Capitulum 10 : Quod religio deo : misericordia homini debetur. Et quas causas aedificandi civitates & conuiuendi socialiter, & inuentionis uerborum falso commenti sunt
215
-
f. 95 [= f. 96]
216
-
f. 95v [= f. 96v] : Capitulum 11 : In quos praecipue sit humanitas exercenda, & in quibus liberalitatibus imaginariis pereant opera, & quae impensa praestantis
217
-
f. 97v : Capitulum 12 : A quo sit speranda & expetenda, & quae & quanta sit uerae liberalitalis merces : & quam inanis & nulla falsae, & qui sunt gradus humanitatis
219
-
f. 98v : Capitulum 13 : De Praemio quod in necessitate & praecibus pauperum quisque teneatur a deo & tribus gradibus uirtutis
221
-
f. 99 : Capitulum 14 : Quod philosophi uera caruerunt humanitate : qui cum stoicis eam inter morbos animi posuerunt
222
-
f. 99v : Capitulum 15 : Quomodo peripathetici uincant stoicos : & doceant affectuum naturalium stimulos euelli non posse, sed mitigari&
223
-
f. 100 : Capitulum 16 : Quomodo peripathetici errauerunt, & quod bonus usus affectuum uirtus est, malus uitium. Et quod usus ipse ex causa pensandus est
224
-
f. 100v : Capitulum 17 : Quod ea que phi uitia putant : uirtutes sunt, tantum referantus ad finem debitum i ad deum. Et quod insani sunt qui humanam naturam : igenitis affectibus spoliare nituntus
225
-
f. 101v : Capitulum 18 : Quomodo praecepta dei quibus insistendum est, a philosophicis dissideant institutis, & quis sit sapientiae titulus
227
-
f. 103 : Capitulum 19 - Capitulum 20 : Quod peripathetici stoicis obuiant in denfentione affectionum. Et quae sint tres furiae quas poetae finxerunt, & quis earum usu sit & abusus. - De quique sensuum uoluptatibus, & quare plus uoluptatis datum sit homini a natura quam caeteris animatibus. Et primum de uoluptate uisus, & de spectaculis euitandis : & de ludorum & spectaculorum autoribus
230
-
f. 104v : Capitulum 21 - Capitulum 22 : De uoluptate aurium. Et quid sibi uelit diuinorum eloquiorum simplicitas, quae omnibus carminibus & floribus, pompisque uerborum praeferanda est. - De uoluptate olfatus & gustus, quam uir prudens euitare debet, ut laequos & tendiculas mortis
233
-
f. 105 : Capitulum 23 : De uoluptate tactus : & quare sit in homine uehementior quam in caeteris animalibus : & quantas per eum diabolus turpitudines ingerat : & spicula Gehennae. Et de licito coitu : & illicito. Et quare inter omnia animantia sola mulier post concaeptum sit patiens uiri. Et quis sit continentiae uel incontinentiae fructus
234
-
f. 106 : Capitulum 24 : De poenitentia & fructu eius, & conscientiae stimulis, & districto dei iudicio : ex quibus sacrificiis : & in qua ara possit placari
236
-
f. 107 : Capitulum 25 : De differentia doni & sacrificii diuini : & forma laudandi deum : & orationis forma & structu
238
-
f. 108 : Liber 7 / Capitulum 1 : Lucii Coeli Lanctantii Firmiani diuinarum institutionum aduersus gentes Liber VII et ultimus. De diuino praemio.i.de uita beata & ultio futuro Iudicio ad Constantinum Imperatorem. - Quid sit dictum in praecedentibus libris, quid restat dicendum in ultimo : qui sint credituri ueritati : & qui non : & quare
240
-
f. 108v : Capitulum 2 : Quod aureum saeculum, id est foelicissimis status futurus est, post iudicium. Et quare ratio mundi non potest ab homine appraehendi, & quod ueram sapientiam non assequitur quis beneficio naturae : sed gratiae
241
-
f. 109 : Capitulum 3 : Quantum errauerint stoici de ratione mundi & autore omnium deo, & homine per quem factus esse mundus : & quam manifeste contra Epicurum rationibus doceatur mundum & omnia quae in eo sunt dei prouidentia gubernari
242
-
f. 110 : Capitulum 4 : Quod omnis res ad aliquem usum facta est, etiam illa quae omnia uidetur esse mala : & quare homo creatus sit corpore fragilis, & capax rationis
244
-
f. 111 : Capitulum 5 : Quare homo creatus sit & quare ex contrariis constet, & quod ei domicilium constitutum sit in medio, & uita duplex proponitur, quarum alteram ministrat natura : alteram largitur gratia. Et quid significet &
246
-
f. 112 : Capitulum 6 : Item quare mundus creatus sit, quare homo, quam inanis sit cultus deorum
248
-
f. 112v : Capitulum 7 : Quare philosophi nequiuerint comprehendere ueritatem integre quam tamen sicut exempla declarant, particulatim comprehenderunt totam se defendere nequiuerunt
249
-
f. 113 : Capitulum 8 : De immortalitate animae : & quibus eam argumentis Plato sit conatus astruere
250
-
f. 113v : [Capitulum 9] : Quaesit de immortalitate animae fidelis assertio. Et quod laborum uirtutumque finis beata aeternitas est
251
-
f. 114 : Capitulum 10 : Item de immortalitate animae, & quod uirtus semel habita perpetuatur, & amitti non potuit. Et quod uita duplex esse : & item mortes duae homini praeponuntur
252
-
f. 114v : Capitulum 11 : De resurrectione corporum mortuorum, & morte, & animarum perpetuitate
253
-
f. 115 : Capitulum 12 : Item de immortalitate animae contra Lucretium : & Epicurum. Et des differentia mentis & animae, & corporum resurrectione
254
-
f. 116 : Capitulum 13 : Quibus testimonis immortalitas animae approbatur : & futurum iudicium dei. Et quantum Aristoxenes alios uicerit in errore
256
-
f. 116v : Capitulum 14 : De fine mundi & errore Chaldaeorum. De aetate mundi. Et quod post sex aetates, id est sex mille annorum status mundi mutabitur & renouabitur. Et quod mille anni sunt unus dies dei. Et quod mille annos regnabunt electi dei in terra post iudicium
257
-
f. 117v : Capitulum 15 : Quod submersio pharaonis & Aegyptiorum, & liberatio Hebraeorum de seruitate aegypti praefigurauit liberationem electorum : & reprobationem&
259
-
f. 118 : Capitulum 16 : Quomodo imperii uentura sit destructio : & quae illi signa praecessura sint secundum uaticinia prophetarum & Sibyllae
260
-
f. 118v : Capitulum 17 : De aduentu magni prophetae qui helias dicitur, & quomodo interficietur ab Antichristo, et resurget die tertia et ascendet in caelum. Et de persecutione ecclesiae quam inferet antichristus, et de miraculis eius
261
-
f. 119 : Capitulum 18 : Quomodo haec pronunciata sint et uaticiniis prophetarum, et oraculis gentilium uatum, et uersibus sibyllinis
262
-
f. 119v : Capitulum 19 : Quomodo christus & quibus signis praecedentibus descendet de caelo, ut interficiat Antichristim, & tyrannos, & impios deleat de terra. Et quod uigiliae nocturnae christianorum ideo institutae sunt&
263
-
f. 120 : Capitulum 20 : Quomodo aperientur inferi, & resurgent mortui. Et qui iudicandi sunt, & qui non. Et quomodo haec Sibylla praedixerit. Et qua ratione anima cum immortalis sit patibulis esse possit secundum stoicos
264
-
f. 120v : Capitulum 19 [= Capitulum 21] : De potentia dei quae pro merito cuisque potest & homines : & angelos punire. De carnis immortalitate post resurrectionem. Dedifferentioa ignis gehennalis : & ignis communis. Et quid in electis : & quid in reprobis operetur
265
-
f. 121 : Capitulum 22 : Quod haec a quibusdam dicuntur esse poetica : &unde ad notitiam uenerit poetarum tribus de carnis? corrupint ueritatem, letheum amnem & alia phantastica induxerit
266
-
f. 121v : Capitulum 23 : De resurrectione. Et quod Pythagoras & alii philosophi inepte locuti sunt & de anastasi mentientes animas in uaria, transire corpora
267
-
f. 122 : Capitulum 24 : Quomodo secundum uaticinia Sibyllae postiudicium per mille annos regnabit in terra filius dei eum electis suis in sanctra ciuitate quam constituet. Et quod diabolus vincetur mille annis&
268
-
f. 123 : Capitulum 25 - Capitulum 26 : Quod non restant ex quarundam scripturarum assertione nisi ducenti anni usque ad rerum innouatione. Et quod finis non aderit : nisi Roma destructa. - Quod elapsis mille anni aurei saeculi post iudicium soluetur item diabolus : & concitabit gentes : ut sanctam expugnent ciuitatem & obsidebunt eam & quomodo eam omnino deus destruet, & poenis aeternis tradet,
270
-
f. 123v : Capitulum 27 : Exhortatio ut omnes properent ad suscipiendam cum religione sapientam, per quas ad beatissimam peruenitur aeternae uitae beatudinem
271
-
f. 124v : Liber unus / [Capitulum 1] - Capitulum 2 : Lucii Coelii Lactantii Firmiani ira dei ad Donatum liber unus incipit. - Animaduerti seape Donate plurimos existimare& - De gradibus per quos ad ueritatem ascenditur : & qui de ipsis gradibus deiiciantur
273
-
f. 125 : Capitulum 3 - Capitulum 4 : Quod nullus asseruit deum irasci, & gratia non moueri. - Contra Epicurum disputat, qui negabat deum irasci, gratificari & omnia prouidenter?
274
-
f. 125v : Capitulum 5 : Contra Stoicos dicentes in deo esse gratiam, sed non iram
275
-
f. 126v : Capitulum 6 - Capitulum 7 : Quod deus irascitur. - Quod philosophi errant, & quod homines ad aliis animantibus maxime differunt religione, quae hominis est propria
277
-
f. 127 : Capitulum 8 : Contra Epicurum religionem subuertentem, & quod religio sit habenda
278
-
f. 127v : Capitulum 9 - Capitulum 10 : Varias opiniones de mundi opificio & gubernatione enumerat. - Quod mundus dei prouidentia factus sit, & gubernetur
279
-
f. 129v : Capitulum 11 : Vtrum unius dei an plurium doerum prouidentia mudus regatur & constet
283
-
f. 130 : Capitulum 12 - Capitulum 13 : Quod religio sit : & hominis sit. - Quod omnia tam bona quam mala hominis gratia facta sunt
284
-
f. 131 : Capitulum 14 : Cur deus fecerit hominem
286
-
f. 131v : Capitulum 15 : Vnde ad hominem peccata perueniant
287
-
f. 132 : Capitulum 16 : Quae materia sit in deo miserationis gratiae uel irae
288
-
f. 132v : Capitulum 17 : Quodd deus administrat mundum : & regit hominum actus. Et per consequens irascit
289
-
f. 133 : Capitulum 18 : Quod fine ira peccata non corriguntur
290
-
f. 133v : Capitulum 19 : Quod homo ex corpore uitia, & ex anima uirtutes habeat. Et quod cum uelit deus homines bonos, eorum uitiis irascitur
291
-
f. 134 : Capitulum 20 : Quod malorum faelicitas irae dei non contradicat. Et quod sit deus patientissimus
292
-
f. 134v : Capitulum 21 : Si deus irascitur, cur hominem irasci prohibuit
293
-
f. 135 : Capitulum 22 - Capitulum 23 : Epilogus & inductio autoritatum sibyllae Erythrae ad iram deu probandam. - Auctoritatibus aliarum Sibyllarum iram dei probat
294
-
f. 136 : Capitulum 24 : Concludit deum amandum, uerendum, honorificandum, & metuendum
296
-
f. 136v : Liber unus / Capitulum 1 : Lucii Coelii Lactantii Firmiani de opificio dei uel formatione hominis liber unus ad Demetrianum auditorem suum. - Prooemium in quo natrat cur hocopus assumpserit
297
-
f. 137 : Capitulum 2 : Quae deus homini, & quae caeteris animalibus dedit
298
-
f. 137v : Capitulum 3 : Contra Epicureos disputat, qui opera naturae dannabant : & praecipue quod homo caeteris animantibus imbecillior oriatur
299
-
f. 138 : Capitulum 4 : Contra Epicureos conquerentes homines morbis & immaturae morti subiectos
300
-
f. 139 : Capitulum 5 : De differentia creationis animalium brutorum & hominis secundum corpus
302
-
f. 139v : Capitulum 6 : Contra Epicurum : qui ex atomis fortuito concurrentibus compactum fabricatumque hominem disputauit
303
-
f. 140 : Capitulum 7 : De dei prouidentia circa uniuersalem hominis fabricam
304
-
f. 140v : Capitulum 8 : De forma hominis & omnium membrorum habitudine : sed specialiter de auribus & oculis
305
-
f. 141v : Capitulum 9 - Capitulum 10 : Contra eos qui sensus falsos esse contendunt. - Ad oculorum fabricam redit & omnium membrorum habitudinem, sed specialiter quae usque ad uentrem per cutem apparent
307
-
f. 142v : Capitulum 11 : De uisceribus & intestinis usque ad membra genitalia
309
-
f. 143v : Capitulum 12 : De membris conceptionis, & ispius conceptus physica ratione
311
-
f. 144 : Capitulum 14 [= Capitulum 13] - Capitulum 13 [=Capitulum 14] : Contra illos quod per uoluptate membris genitalibus abutuntur, & subditorum membrorum forma. - Quod de multis quae sunt incorpore ratio sciri nequit
312
-
f. 144v : Capitulum 15 - Capitulum 16 : De obscura uocis ratione. - Vbi sit mentis sedes, & que ratione corpori coniungatur
313
-
f. 145v : Capitulum 17 : Quod anima sit aeterna, & quod sit secundum philosophorum uarias opiniones
315
-
f. 146 : Capitulum 18 - Capitulum 19 : Vtrum animus & anima sint idem. De origine animae an sit
316
-
f. 146v : Capitulum 20 : Cur deus dedit spiritum tempratorem
317
-
f. 147 : Capitulum 21 : Operis conclusio : & ueritatem superari non posse
318
-
f. 147v : Nephythomon Liber : Lucii Coelii Lactantii Firmiani Nephytomon Incipit
319
-
f. 153 : De Phoenice Carmina : Lucii Coelii Lanctantii Firmiani de phoenice carmina incipiunt
330
-
f. 154v : Capitulum 11 / Expositio : Ex priore espistola diui Pauli ad corinthios. - Expositio Ioannis Chrystostomi
333
-
f. 158v : Sermo : Sermo Laurentii Vallae de mysterio Eucharistiae
341
-
f. 159v : Adhortatio : Adhortatio Philippi ad quendam theodosium iudaeum ut Christi religionem relicta iudaeorum superstitione coleret
343
-
f. 160v : Salutatio? / Colophon / Registrum : Ioannes Petrus Valetianus Bellunensis piis Lectoribus Salutem?. - Diuina opera Lactantii Firmiani & aliorum supradictorum Impressa Venetiis mira arte & diligentia Ioannis de tridino cognominati Tacuinus finiunt. M.ccccc.ii. die.iii.Ianuari dominante inclyto principe Leonardo Lauredano. - Registrum huius operis
345
-
f. 1 : Tertuliani Apologeticus / Capitulum 1 : Liber Tertulianus. Quinti Septimi Florentis Tertulliani Apologeticus aduersus gentes. - De Ignorantia
346
-
f. 1v : Capitulum 2 : De nobis nihil tale cum aeque extorquere oporteret&
347
-
f. 2 : Capitulum 3 : Quid quod ita plaerique clausis oculis in odium eius inpingunt, ut bonum alicui testimonium ferentes admisceant nobis exprobationem
348
-
f. 2v : Capitulum 4 : De legibus
349
-
f. 3 : Capitulum 5 - Capitulum 6 : Contra idola. - Quales ergo leges istae quas aduersus nostoli exercent impii : injusti turpes dementes uani&
350
-
f. 4 : Capitulum 7 - Capitulum 8 : Non esse credendum famae. - Vt fidem natura ipsius appellem aduersus eos qui talia credenda esse praesumunt&
352
-
f. 5 : Capitulum 9 : De non colendo idolo
354
-
f. 5v : Capitulum 10 : De Saturno & Ioue
355
-
f. 6 : Capitulum 11 : De simulacris
356
-
f. 6v : Capitulum 12 : De laribus
357
-
f. 7 : Capitulum 13 - Capitulum 14 : De sacrificando. - De fabulis & nimiis deorum foeditatibus
358
-
f. 7v : Capitulum 15 : De capite asinino & caeteris insignibus : quorum cultura Christianis obiiciebatur
359
-
f. 8 : Capitulum 16 : De deo quem Christinani colunt
360
-
f. 8v : Capitulum 17 - Capitulum 18 : De prophetis. - De scripturis dominicis
361
-
f. 9 : Capitulum 19 - Capitulum 20 : De Moyse propheta. - De statu temporum
362
-
f. 9v : Capitulum 21 : De christo & quid christiani differant ad hebraeis
363
-
f. 10v : Capitulum 22 : De christo & deo omnipotente
365
-
f. 11 : Capitulum 23 : De phantasmatibus magice & daemoniis
366
-
f. 11 [= f. 12] : Capitulum 24 : De religione Rhomanorum
368
-
f. 11v [= f. 12v] : Capitulum 25 : De regno deorum
369
-
f. 13 : Capitulum 26 - Capitulum 27 - Capitulum 28 : De regno dei. - De spiritu daemoniaco. - De regno Imperatoris
370
-
f. 13v : Capitulum 29 - Capitulum 30 : An possint prodesse Idola. - De potestate Imperatorum
371
-
f. 14 : Capitulum 31 - Capitulum 32 : De oratione pro inimicis. - Item pro Imperio & potestate Romanorum
372
-
f. 14v : Capitulum 33 - Capitulum 34 - Capitulum 35 : De Imperatore. - De augusto Imperatore. - De solennibus Caesarum
373
-
f. 15 : Capitulum 36 : De aequalitate omnium perfonarum
374
-
f. 15v : Capitulum 37 - Capitulum 38 : Ne malum contra malum. - De coetu
375
-
f. 16 : Capitulum 39 : De disciplina christianorum
376
-
f. 17 : Capitulum 40 - Capitulum 41 : De aduersis urbibus. - Quod deus spernitur & statuae adorantur
378
-
f. 17v : Capitulum 42 : Contra eos qui infructuosos dicebant christianos
379
-
f. 18 : Capitulum 43 - Capitulum 44 - Capitulum 45 - Capitulum 46 : De lenocinio. - De exorcismate. - De custodiis hennicorum. - De innocentia christianorum
380
-
f. 21 : Sermo / Capitulum 47 : Sermo de vita aeterna. - Item Sermo pulcherrimus de uita aeterna
386
-
f. 22 : Tabula / Colophon / Registrum : Tabula. - Quinti Septimi Tertuliani apologeticus aduersus gentes cum sermone pulcherrimo de aeterna uita explicit. Quod opus arte et impensis Ioannis Tacuini fuit impressum Venetiis anno domini.152.die nono Ianuarii : dominante Leonardo lauredano principe illustris. - Registrum huius operis. a b c sunt terni d est duernus
388
-
Garde : [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
394
-
Garde : [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
395
-
Contre-plat inf. : [Texte manuscrit] : [Texte en latin, rubriques peintes]
396